توی دنیای برنامهنویسی و توسعهی وب، وقتی میگن فرانتاند (Front-end) و بکاند (Back-end)، در واقع دارن دربارهی دو بخش اصلی یک وبسایت یا اپلیکیشن حرف میزنن
Front-End (سمت کاربر)
یعنی بخشی که کاربر میبینه و باهاش تعامل داره.
مثالها:
- ظاهر سایت (رنگ، فونت، دکمهها، فرمها، منوها)
- انیمیشنها و واکنشها به کلیک کاربر
تکنولوژیهای اصلی:
- HTML → ساختار صفحه
- CSS → ظاهر و استایل
- JavaScript → تعامل و منطق سمت کاربر
- فریمورکها و کتابخونهها مثل:
- React.js, Vue.js, Angular
وظیفهی فرانتاند:
- طراحی تجربهی کاربری (UI/UX)
- ارتباط با سرور (از طریق API)
- نمایش دادهها به شکل زیبا و کاربردی
Back-End (سمت سرور)
یعنی بخشی که پشت صحنه اتفاق میافته و کاربر مستقیماً نمیبینه.
مثالها:
- مدیریت پایگاه داده (Database)
- بررسی اطلاعات فرمها
- احراز هویت کاربر (Login / Signup)
- منطق اصلی برنامه
تکنولوژیها و زبانها:
- Node.js, Python (Django, Flask), PHP, Java (Spring), C# (.NET) و غیره
- Databaseها مثل: MySQL, PostgreSQL, MongoDB
وظیفهی بکاند:
- پردازش درخواستها از فرانتاند
- ارتباط با دیتابیس
- ارسال پاسخ مناسب به سمت کاربر
ارتباط فرانت و بک
فرانت و بک از طریق API با هم حرف میزنن.
مثلاً:
فرانت جواب رو میگیره و به کاربر نشون میده.
کاربر توی فرم فرانتاند روی «ورود» کلیک میکنه.
اطلاعات به بکاند فرستاده میشه.
بکاند بررسی میکنه و جواب میده (مثلاً “ورود موفق”).